طاها

دیدم که نسیم صبحگاهی

بگذشته ز راه کوهساران

می برد برای بوستانها

پیغام رسیدن بهاران

میگفت که سبزه ها برویید

جاری بشوید چشمه ساران

گُل را ز عبور این زمستان

آگاه کنیدش ای هَزاران

ای غمزدگان ز شام یلدا

بر مرگ بنفشه سوگواران

مرغان فسرده از سیاهی

کوچیده و رفته زین دیاران

وقت است دوباره باز گردید

فانیست شب سیاه کاران

دیدم که بهار سوی اینجاست

بر بال فرشتگان سواران

تا تندر خویش را بکوبد

بر تارک این چماق داران

ای تازه جوانه های پر شور

وین خاک نموده سبزه زاران

آری که بهار در مسیر است

سوگند به قطره های باران

علی رحیمی«گِل»

بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــارتان سبز

نوروزتــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــان پیروز