طاها

شعرخوانی مسعود یوسف پور شاعر جوان مشهدی درباره مذاکرات هسته ای

 گر نمی‌فهمد کسی حرف ولی را / مشکلش از همان خوابیدن زنگ کلاس دینی است

عده‌ای کلاً همین‌ طورند شـاد و خنده‌رو / ما نمی‌دانیــم، حتـماً وقت خودشیرینی است

حضرت آیت الله صافی گلپایگانی در نوشتاری به مناسبت ماه محرّم الحرام تصریح کردند: یکی از واجبات بزرگ و فرایض مهمّ اسلامی که شرعاً و عقلاً اهمیت آن معلوم گشته و تأکیدات فراوانی نسبت به آن شده و بقای احکام و شریعت، وابسته به آن است، امر به معروف و نهی از منکر است.

حسین علیه السّلام خطاب به برادرش محمد بن علی معروف به محمد حنفیه آخرین وصیت های خود را نگاشت و در آن وصیّت، فرمود: «اِنَّما خَرَجْتَ لِطَلَبِ الاِصْلاحِ فی اُمَّةِ جَدّی مُحَمَّد - ‎صلّی‎الله علیه و آله وسلّم‎- اُریدُ اَنْ آمَرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَنْهی عَنِ الْمُنْکرِ وَ اَسیرُ بِسیرَة جَدّی وَ اَبی عَلِی ابْنِ اَبی طالِب...».

اوباما بازهم تهدید کرد/ آیا دولت راستگویان عبرت گرفته است؟
کدخدای دروغگو!

           هیچ کس باور نمی کرد، نرمش قهرمانانه ای که رهبر معظم انقلاب به دلیل اصرارهای دولت برای حل مناقشه فی ما بین ما و گرگ درنده ای به نام آمریکا صادر فرمودند، در آخرین روز سفر رئیس جمهور محترم با مذاکره تلفنی رؤسای دو دولت ختم شود. اما این اتفاق افتاد و نیمه شب جمعه هفته قبل که بسیاری از رسانه ها (از جمله 9دی) منتشر شده بودند، خبر این مکالمه بمب خبری شد. هرچند بسیاری از مردم درکنار قدم های هوشمندانه تیم ایران، ناباورانه این تابوشکنی را اشتباه بزرگ تاکتیکی دولتمردان دانستند ولی دولت که در ساعت های نخست خرسند از این اقدام دیپلماتیک به نظر می رسید، خیلی زود وعده امام خامنه ای را تحقق یافته دید و در برابر لبخندهای دیپلماتیک طرف ایرانی، مشت آهنین از زیر دست کش مخملین طرف آمریکایی بیرون زد: «هیچ چیز عوض نشده و همه گزینه ها حتی گزینه نظامی در برابر ایران همچنان روی میز است.» این موضع آمریکا که روحانی در تبلیغات ایام انتخابات او را کدخدای دنیا دانسته بود، همه خواب های خوش تیم دیپلمات ایرانی را به هم زد و برای چند صدمین بار حکایت از دروغگویی اش کرد. هرچند مدافعان سازش بویژه جریان رسانه ای آن در ایران بعد از تکرار این تهدیدها در حیرت فرو رفتند اما تا حدودی برای آحاد مختلف جامعه مشخص شد که دشمنی آمریکا با ملت ایران، بسیار ریشه دارتر از آن است که با یک لبخند و خداحافظی به زبان فارسی، تغییر کند. اکنون باید نشست و دید که آیا دولت تدبیر و امید (همانطور که رهبر انقلاب در دیدار هفته دولت گوشزد کردند) به جای نگاه به کاهش دشمنی دشمن گرگ صفت، از ظرفیت های داخلی برای برطرف کردن مشکلات مدد خواهد گرفت؟‌ آیا مواضع خصمانه آمریکایی ها پس از نرمش های قهرمانانه و غیرقهرمانانه، باعث عبرت دولتمردان شده است یا نه؟ 9دی این هفته از زاویه های مختلف و با استفاده از کارشناسان این بحث، برای بار دیگر به این موضوع پرداخته است.

 

محمدحسن دیباج

پس از آزادی تعدادی از محکومان امنیتی فتنه سال 88 موجی از تحلیل های رسانه ای بر آن متمرکز شد که شاید سیاست نظام اسلامی مبنی بر محصور سازی دو تن از سران فتنه تغییر یافته و قرار است که اینان به زودی آزاد شوند.

مهمترین دست آورد این سفر را باید دو عنصر «عزت و عبرت» دانست. همه امید رسانه های غربی و حتی برخی از رسانه های واداده داخلی این بود که رگ هایی از «جدایی دولت از حاکمیت» را در مواضع رئیس جمهور کشورمان در سازمان ملل مشاهده کنند، چیزی که در دوره خاتمی از برخی رسانه های عمومی کشورمان و دنیا بارها دیده شد. فضایی که این جریان در داخل و خارج از کشور ساخته بودند، نشان می داد که آنها منتظر ادبیاتی واداده از رئیس دولت یازدهم اند. سخنان دکتر روحانی هر چند با ادبیات دیپلماتیک ابراز شد اما بر خلاف این امید باطل بود و بر خلاف تصور آنها نشان داد که روحانی نماینده ملتی است که از مقاومت در برابر سلطه گران خسته نشده بلکه به دنبال آرمان ها و اصول خود است. به همین دلیل نیز برخی از رسانه های بیرونی که طی روزهای گذشته برای روحانی کف می زدند، بعد از این سخنان، ادبیات انتقاد را برگزیدند که این، خود نشانه حرکت درست و مواضع قابل قبول رئیس دولت یازدهم در سازمان ملل است. البته همه می دانیم و دکتر روحانی نیز نباید از یاد ببرد که این عزت، حاصل گام نهادن در مسیری و نقشه راهی است که امام خامنه ای برای هیءت ایرانی تعیین نمودند.

رحمت حق می‌تراود از خراسان شما / این من و این جان سرگردان به قربان شما !
پای تا سر آتشم در شعله‌های اشتیاق/ چون شقایق‌های سوزان در خیابان شما

مسعود اکبری یگانه

"توسعه" ،حركتی آگاهانه و برنامه‌ریزی شده در مقیاس ملّی، به سوی امور مطلوب  یك ملت و یك كشور است، حال یک سؤال پیش می‌آید و آن اینکه آیا امور مطلوب نزد همه ملّت‌ها یکسان است؟ آیا امور مطلوبِ مردمانی كه جهان هستی را مخلوق خالقی حی و قیوم می‌‌دانند و خود را مسافر راهی كه مبدأ و مقصد آن با "اِنَّا لِلَّه وَ اِنَّا اِلَیهِ راجِعُون" (بقره: 156) مشخّص شده، با امور مطلوبِ مردمی كه می‌گویند "اِنَّ هِی اِلاَّ حَیاتُنَا الدُنیا نَموتُ و نَحیا وَ ما نَحْنُ بِمَبْعوثینَ" (مومنون:37) یعنی "ما را جز این زندگانی دنیوی (حیات دیگری) نیست؛ می‌میریم و حیات می‌یابیم و هرگز برانگیخته نخواهیم شد" ‌می‌تواند یكسان باشد؟

 در "الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت"، اسلام و ایران چه نسبتی با هم دارند؟

با کمک خداوند یکتا توانستم شعبه 2 وبلاگ هم تاسیس شود که به حول قوه الهی به کارش در فضای مجازی شروع به کار کرد

www.sobhan_pak.loxblog.com