طاها

• در آيات 16 تا 33 سوره مبارك قلم، خداوند به بيان داستاني در اهميت انفاق و رسيدگي به فقرا پرداخته است:
در دوران قبل از اسلام در سرزمين يمن، در روستايي به نام(ضروان) يك باغ بسيار عالي و پردرختي وجود داشت كه صاحب اين باغ، به قدر نياز خود از محصولات آن برمي داشت و بقيه را بين فقرا و محرومان تقسيم مي كرد.
همين روحيه ي جوانمردي و سخاوت وي باعث رحمت بيشتر و وسعت رزق وي شده بود و هرساله، باغ وي رونق بيشتري مي يافت.
وي در هنگام مرگ، فرزندان خود را فرا خواند و سفارش فقرا و مساكين را به آنها كرد و راز وسعت و بركت باغ خود را نيز در همين كمك ها دانست و از آنان خواست تا اين مسير را ادامه دهند.

اما فرزندان وي، نصايح پدر را به فراموشي سپردند و با هم قسم خوردند كه محصول جديد باغ را صبح زود و دور از چشم فقرا برداشت كنند و چيزي از آن را به كسي ندهند.
خداوند نيز بر آن باغداران بخيل و دنياپرست و مغرور غضب كرد و نيمه هاي شب، صاعقه اي مرگبار را به سوي آن باغ فرستاد.
آن صاعقه چنان درختان آن باغ را سوزانيد كه از آن جز مشتي خاكستر باقي نماند.
باغداران از همه جا بي خبر، صبح زود به سمت باغ براه افتادند و با مشاهده ي باغ خود، آنچنان مبهوت شدند كه گفتند: ما راه را گم كرده ايم. اما پس از ساعاتي متوجه ي عذاب خداوند و كردار و تصميم زشت خود شدند و اين عذاب ناگهاني، آنچنان آنها را تكان داد كه عبرت گرفتند و از خواب غفلت بيدار شدند.
پس از مدتي و با تغيير كردار و تصميم زشت اين افراد، خداوند مجددا به آنان عنايت كرده و باغ سبز و خرمي را به آنان عطا فرمود.
• رسيدگي به محرومان و افراد مستمند و كنارگذاشتن بخشي از درآمد-هرچنداندك- براي محرومان از مسائل مهمي است كه مخصوصا در شرايط حاضر و ايام نوروز، براي يكايك ما فرض و واجب است.قطعا توجه به اين مسئله ي مهم، جامعه، خانواده ها و افراد را از هرگونه ضايعه و مشكلاتي رهايي بخشيده و براساس وعده ي قطعي خداوند، موجب بركت در مال و ســلامت جــسم و جــــــان خواهد بود.