• در سال 1359 كه منافقين عليه نظام مشغول توطئه بودند،يكي از عزيزترين وابستگان امام(ره) در سفري به مشهد در پشتيباني از جريان نفاق سخنراني كرد و از شهيد رجايي انتقاد نمود. در اين مراسم شماري از مردم حزب اللهي بر سخنران شوريده و مراسم به تشنج كشيده شد. نيروهاي امنيتي ،سخنران را براي دورماندن از حمله به كميته هدايت كرده و طي تماس تلفني با دفتر امام،اعلام كردند كه سخنران مزبور،مسلح است و اكنون دست روي سلاح كمري خود دارد و ممكن است به سوي تظاهر كنندگان شليك كند. وقتي خبر به حضرت امام(ره) رسيد، از مرحوم آيت الله اشراقي كه نزدشان حضور داشت، خواستند به افراد دفتر دستور دهد كه بي درنگ با مشهد تماس گرفته و پيام امام را اينگونه ابلاغ كنند:( نامبرده تحت الحفظ به تهران اعزام شود و مراقب باشند اگر بر آن بود كه بسوي كسي تيراندازي كند به او مهلت ندهند و بلافاصله بسوي او شليك كنند و او را از پاي درآورند).
آقاي اشراقي به دفتر آمده و پيام امام را ابلاغ كرده و به حضور امام بازگشت. امام از آقاي اشراقي پرسيدند: پيام را رسانديد؟ آقاي اشراقي پاسخ مثبت داد. امام سؤال كردند: آيا گفتيد كه اگر خواست بسوي كسي تيراندازي كند به او مهلت ندهند؟ آقاي اشراقي نتوانستند دروغ بگويند و ناگزير گفتند: نه! امام به ايشان دستور دادند كه بار ديگر به دفتر بروند و عين پيام را برسانند.
زماني كه آيت الله طالقاني در اعتراض به دستگيري فرزندش،چند روزي از نظرها پنهان شد،بعد از آن خدمت امام(ره) رسيد. امام به ايشان فرمود: پسر شما يكي از منحرفان وابسته به گروهكهاي چپ است، نبايد اين قدر از اين بابت كه دستگير شده،ناراحت باشيد. سپس فرمود: والله اگر احمد، دچار كوچكترين انحرافي باشد و حكمش مرگ باشد، من شخصا او را خواهم كشت...
• حب و بغض و دوستي و دشمني، در منطق اولياي خدا، تنها بر اساس اسلام است و امام(ره) مظهر عمل به اين منطق عظيم و بزرگ بود.فدا كردن همه چيز و همه كس براي خدا و مكتب نوراني اسلام، از مسائل دشواري است كه تنها از عهده ي اسوه هاي تاريخ و اهل تقوا و فضيلت بر مي آيد.
در مسير انقلاب عزيز اسلامي ما ، افراد و شخصيت هاي بزرگي نيز وجود داشتند كه نتوانستند حب فرزند و نزديكان خود را قرباني مصالح انقلاب و اسلام كنند و به همين لحاظ، در فتنه ها مردود شدند.پس بهوش باشيم و اساس تولي و تبري در اسلام را مورد توجه و دقت عملي قرار دهيم.
