در ايران، مردم به تشخيص خود تصميم مي گيرند...
در نظام اسلامي بر خلاف غالب كشورهاي مدعي دمكراسي،باندهاي قدرت و ثروت تعيين كننده ي آراي مردم نيستند و ملت به تشخيص خود تصميم مي گيرد. البته ممكن است اين تشخيص در موردي غلط باشد، اما به هر حال تصميم مردم است و بايد در مقابل آن تسليم بود.
مرزها بايد كاملا روشن باشد...
كمرنگ كردن مرزها خطايي فاحش است و باعث سردرگمي مردم مي شود. بنابراين بايد از مخالفان نظام اعلام برائت شود و مرزها كاملا روشن باشد...در مسائل فرعي، اختلاف نظر مهم نيست و قابل حل است اما بايد با مرز بندي روشن در مسائل اصلي، صف كساني كه پايبند هويت نظام هستند با كساني كه مخالف دينداري مردمند و با قانون معارضه مي كنند مشخص شود.
قدرشناسي از مردم، الزامي است...
قدرشناسي مسئولان از مردم الزامي است . بايد مبناي اين حضور تعيين كننده ملت يعني دينداري و اطاعت از خدا را درك كرد و با خدمت و جديت بيشتر، آن را قدر بدانيم...
نظرات شما عزیزان:















































